Η ώρα έφτασε! Σε δύο ημέρες, τρέχουμε στον κλασσικό μαραθώνιο. Στον καλύτερο μαραθώνιο του κόσμου, όχι γιατί είναι η πιο όμορφη διαδρομή, ούτε ο πιο οργανωμένος αγώνας, ούτε ο αγώνας με τους καλύτερους θεατές. Είναι ο καλύτερος, γιατί είναι ο δικός μας, είναι ο πρώτος, είναι η αρχή όλων. Και κάτι ακόμα. Είναι ο καλύτερος γιατί όσοι τρέχουμε έχουμε να αντιμετωπίσουμε διπλάσιες και παραπάνω δυσκολίες από τους αθλητές σε άλλες χώρες. Οπότε το γεγονός και μόνο ότι θα είμαστε εκεί, στην γραμμή της εκκίνησης και θα τρέξουμε, αρκεί για να κάνει αυτόν τον μαραθώνιο τον καλύτερο όλων!Σε προσωπικό επίπεδο, ο κλασσικός μαραθώνιος αυτήν την Κυριακή θα είναι το τέλος μιας διαδικασίας 14 εβδομάδων. Για όσους μπερδεύονται σαν και εμένα, αυτό είναι κάτι παραπάνω από τρεις μήνες. Μέσα σε αυτούς τους μήνες, ακολούθησα ευλαβικά το πρόγραμμα προπόνησης, κανόνισα τις καλοκαιρινές μου διακοπές σε ξενοδοχείο με γυμναστήριο για να μην χάσω ούτε ημέρα προπόνησης, έβγαλα μεγάλα projects στη δουλειά μου, πήγα σε γάμους και βαφτίσια, γέλασα, έκλαψα, έχασα μία σχέση, μετακόμισα ένα σπίτι, απέκτησα ένα κουτάβι, έτρεξα την τελευταία μου προπόνηση πριν τον αγώνα χθες και την Κυριακή θα σταθώ στην γραμμή της εκκίνησης χαμογελώντας.
Γιατί όπως όλοι οι Έλληνες ξέρουμε και από τον Καβάφη, σημασία δεν έχει ο προορισμός, αλλά το ταξίδι μέχρι εκεί. Και την Κυριακή, όταν θα στέκομαι στο block μου για να ξεκινήσω, θα έχω ήδη πετύχει. Καλή επιτυχία σε όλους μας την Κυριακή!
